Πέμπτη 29 Ιουλίου 2010
Το πρώτο τεστ
Τετάρτη 28 Ιουλίου 2010
Διαψεύδει η ΠΑΕ για Κουτσόπουλο

Κοντά σε Κουτσόπουλο ο ΠΑΣ

Τρίτη 27 Ιουλίου 2010
Και τώρα ο στράικερ
Δευτέρα 26 Ιουλίου 2010
Έφυγε για Ελατοχώρι ο ΠΑΣ

Φτωχότερος ο πολιτισμός των Ιωαννίνων χωρίς τον Π. Βρέλλη

Η προσφορά του ανεκτίμητη. Το έργο του ανεπανάληπτο. Η ζωή του παράδειγμα. Το ταξίδι του, τεράστια απώλεια...
Γεννημένος στα Γιάννενα στις 25/3/1923, ορφάνεψε σε ηλικία 4 ετών από μητέρα. Εννέα χρόνια αργότερα χάνεται και ο πατέρας του.
Η θεία του, Σοφία Παραμυθιώτη, αδερφή της μητέρας του, τον μεγαλώνει και τον σπουδάζει. Ο ρόλος της, τόσο σαν παιδαγωγός (δασκάλα η ίδια), όσο και σαν παρουσία με σπουδαία καλλιτεχνική αγωγή, τον επηρεάζει βαθύτατα.
Το έργο της δύσκολο. Όχι μόνο επειδή ο Α' Παγκόσμιος πόλεμος άφησε έντονα τα σημάδια του, αλλά επειδή ο Παύλος είναι ο πλέον ζωντανός από τους ανιψιούς της. Η καλλιτεχνική του πλευρά, είχε αρχίσει ήδη να διαφαίνεται από την παιδική του ηλικία, όταν είχε ζωγραφίσει ή σμιλέψει σε ξύλο ή πέτρα, αγαπημένους του ήρωες. Η άλλη του πλευρά όμως ήταν αυτή που στάθηκε η αιτία να προχωρήσει μπροστά στη ζωή. Ο ζωντανός του χαρακτήρας και η αγάπη του για δράση και ανακαλύψεις, τον κράτησε ζωντανό πνευματικά, όταν -έφηβο πια- τον συνέλαβαν οι Γερμανοί κατά την περίοδο της κατοχής, χρησιμοποιώντας τον μαζί με άλλα παιδιά για να καθαρίζει απομεινάρια πολεμικού υλικού, που δεν είχε εκραγεί...
Έχοντας ζήσει σα μελλοθάνατος, σκάλιζε στη φυλακή απλά αντικείμενα σε ξύλο, περίμενε τις τελευταίες του στιγμές, είδε φίλους να χάνονται για πάντα, αποτύπωνε μορφές συγκρατούμενων του, με διαφορετική πια ενόραση. Άρχισε να έχει τις πρώτες του πνευματικές ανησυχίες, οι οποίες τώρα πια δε βασίζονταν απλά σε μια παρόρμηση για εξερεύνηση, αλλά σε μια ανάγκη για έκφραση, μέσα απ' αυτά που ένιωθε ότι τον αντιπροσώπευαν περισσότερο.
Μετά από επιθυμία και προτροπές της θείας του, θα τον δούμε το 1945, να μπαίνει στη Ζωσιμαία Παιδαγωγική Ακαδημία και να αποφοιτά το 1947.
Σε ηλικία 23 χρονών (πριν μπει στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών), καταπιάνεται με τη δημιουργία προτομών.
Προτομές των Γ. Καλούδη, Γ. Λύτρα, Στρατηγού Ρέππα, προηγήθηκαν αυτής του Μητροπολίτη (και αργότερα Αρχιεπίσκοπου) Σπυρίδωνα Βλάχου. Η δουλειά του αυτή, τον σημάδεψε, όχι τόσο με την. Η δουλειά του αυτή, τον σημάδεψε, όχι τόσο με την πορεία της, όσο με το τέλος της. Επαινώντας τον για την προτομή που του ετοίμασε, ο Σπ. Βλάχος του πρόσφερε ένα διόλου ευκαταφρόνητο ποσό για αμοιβή. Το αρνήθηκε, λέγοντας χαρακτηριστικά ότι: "δε θέλω να αρχίσω την καριέρα μου με χρήματα". Έτσι απέκτησε μικρή πείρα σε προτομές, με τις λίγες γνώσεις ανατομίας και οστεολογίας, που έγιναν κτήμα του ύστερα από πολλούς κόπους. Εκείνα τα χρόνια, ασχολήθηκε πολύ με χαρακτική, κυρίως σε όρθιο και πλάγιο ξύλο, με εργαλεία που κατασκεύασε ο ίδιος. Έργα του με τεχνική λινόλεουμ, δημοσιεύτηκαν τότε σε τοπικές εφημερίδες.
Η παρατηρητικότητά του και η αγάπη για το αντικείμενο αυτό, καθώς και η πίστη του στην Τέχνη και τη Ζωή, ήταν οι κινητήριες δυνάμεις του. Έτσι, μετά από επιθυμία του ίδιου, τον βρίσκουμε σπουδαστή της Α.Σ.Κ.Τ., το 1949. Δυστυχώς όμως, η θητεία του στο στρατό την περίοδο του εμφύλιου πολέμου, όχι μόνο τον σημαδεύει ψυχικά, αλλά τον φέρνει πίσω σε όλη την πορεία, που είχε αρχίσει με τόσο κόπο να χαράζει.
Σαν καλλιτέχνης-δημιουργός, αρχίζει να εξερευνεί διάφορα μονοπάτια. Δημιουργεί με πρώτη ύλη πηλό και πατίνες δικές του, φρούτα που δεν απέχουν σχεδόν καθόλου σε εμφάνιση από τα φυσικά, σκιτσάρει οτιδήποτε τον ενδιαφέρει, δοκιμάζεται στη Ζωγραφική και τη Χαρακτική, παίρνοντας εγκωμιαστικές κριτικές από καθηγητές της Α.Σ.Κ.Τ., που ήθελαν να τον κρατήσουν στις Τάξεις τους.
Παράλληλα με το τέλος της θητείας του και τη συνέχιση των μαθημάτων, αθλείται στο γυμναστήριο του Φωκιανού και συμμετέχει ενεργά (και μάλιστα με διακρίσεις και πρωτιές), ως αθλητής στο άλμα επί κοντώ ("Άκτια"/1950, "Δωδωναία"/1950). Και δε σταματά τις αναζητήσεις του στην Τέχνη που διάλεξε και στον αθλητισμό που αγαπούσε. Επίσης, παρακολουθεί μαθήματα Βυζαντινής μουσικής και ορθοφωνίας.
Κάποιες από τις δραστηριότητες αυτές, πρέπει να διακοπούν, διότι τα μαθήματα της Α.Σ.Κ.Τ. γίνονται όλο και πιο απαιτητικά. Ο ίδιος, αργότερα, θα θεωρήσει τη διακοπή αυτή ευεργετική, μιας που η αφοσίωσή του, τον βοήθησε να τελειοποιήσει την Τέχνη του.
Διδάχθηκε Καλλιτεχνική Ανατομία από τον Αποστολάκη (πάνω σε πτώματα, όπως και οι φοιτητές της Ιατρικής) και όπως μας λέει, αυτή η γνώση αποτέλεσε την "ορθογραφία της δουλειάς του". Διδάχθηκε Ιστορία της Τέχνης από τον Παντελή Πρεβελάκη, ο οποίος ήταν και ο φορέας της πρότασης που του έκανε ο σπουδαίος Άγγλος γλύπτης Henry Moore, να γίνει επιμελητής του. Η απάντηση ήταν ότι, αφού "κάτω από μεγάλο δέντρο δε φυτρώνει τίποτε", θα ήθελε να γίνει αυτόνομη μονάδα και να αποτελέσει ο ίδιος, με το έργο του, σημείο αναφοράς.
Στα δικά του εδάφια της γλυπτικής, καθηγητής του ήταν ο Μιχάλης Τόμπρος. Ο ίδιος, τον κατονόμασε ως τον καλύτερο πορτρετίστα μαθητή του. Μακάρι και διάφορα άλλα πρόσωπα, κυρίως Ηπειρώτες, των οποίων τις προτομές φιλοτέχνησε, να είχαν την ίδια αντίληψη για την Τέχνη που υπηρετούσε. Όχι μόνο δεν τον βοήθησαν, αλλά και δεν τον πλήρωσαν, ούτε καν για τα υλικά και τα χυτήρια! Ίσως να έφταιγε το γεγονός, ότι ήταν ρεαλιστής και στη Ζωή και στην Τέχνη του κι έτσι οποιαδήποτε προσποιητή ωραιοπάθεια, δεν είχε θέση στις δημιουργίες του.
Το 1954, αποφοιτά από τη Σχολή του με Θεωρητικό και Πρακτικό Πτυχίο. Είναι, τώρα πια, ο πρώτος Ηπειρώτης που κατάφερε να περάσει στη Σχολή αυτή και ο πρώτος Ηπειρώτης που αποφοιτεί απ' αυτή, με τέτοια εφόδια.
Δε σταματά εκεί τις σπουδές του. Με υποτροφία, παρακολουθεί μαθήματα Τέχνης & Τεχνικής της Χαλκογλυπτικής στη Φλωρεντία (όπου εργάζεται για σύντομο χρονικό διάστημα) και Ψηφοθεσίας στη Ραβέννα.
Η αγάπη του για τη γλυπτική και τη ζωγραφική, ποτέ δεν τον αποδυνάμωσε απ' το να αναζητά οτιδήποτε θα μπορούσε να την αναγάγει σε κάτι ανώτερο. Ούτως ή άλλως, ο ίδιος πάντα πίστευε ότι το καλύτερο είναι "εχθρός" του καλού. Οι αρμονικές χαράξεις και η Κυβερνητική επιστήμη και σα θεωρία και σαν τρόπος θεώρησης για πρακτικές εφαρμογές, ήταν το επίκεντρο της παράλληλης αυτής μελέτης του, επί χρόνια. Προσπαθεί επίσης, να μη βρίσκεται μακριά από τις εξελίξεις της εποχής του. Ταξιδεύει συχνά στο εξωτερικό, προσπαθώντας να παρακολουθεί καινούριες εκθέσεις ή να επισκέπτεται Μουσεία, των οποίων τα εκθέματα θεωρεί σημαντικά.
Από τις πιο σπουδαίες εμπειρίες του, ήταν η ανάθεση της συντήρησης τμημάτων του Μουσείου Ακροπόλεως από τον Ιερό Βράχο, κάτι που τον τιμά ιδιαίτερα και τον συγκινεί ακόμη και σήμερα. Ο ίδιος δούλεψε, μετέπειτα, για 3 περίπου χρόνια και στο Αρχαιολογικό Μουσείο. Κατά την περίοδο αυτή, απέκτησε δυο αναγνωρισμένα διπλώματα ευρεσιτεχνίας. Τα χρησιμοποίησε για να υλοποιήσει τη δημιουργία τμήματος αναπαραγωγής Κλασικών Αρχαιοτήτων του Μουσείου. Τη δημιουργία του την εισηγήθηκε ο ίδιος. Ανέλαβε επίσης και τη θεμελίωσή του.
Οι προβληματισμοί του για το σύστημα εκπαίδευσης, τον οδηγούν στο να καταρτίσει και να εισηγηθεί καινούργια προγράμματα μαθημάτων, με συγκεκριμένη παιδαγωγική μέθοδο. Εφαρμόζονται πρώτα στο Τζάνειο Πειραματικό Γυμνάσιο του Πειραιά, όπου δίδαξε επί χρόνια με επιτυχία. Ενδεικτικό της παρουσίας του αυτής, είναι οι ξεναγήσεις που έκανε στους μαθητές σε Αρχαιολογικούς χώρους (Βράχος Ακρόπολης, Αρχαιολογικό Μουσείο, Κεραμεικός), θεωρώντας ότι αποτελούν οργανικό [άρα και αναπόσπαστο] κομμάτι της παιδείας που θα πρέπει να δίνεται. Σαν ξεναγός, ταξίδεψε και χάρηκε παρουσιάσεις τόπων, όπως η Αρχαία Ολυμπία, οι Δελφοί, ο Μιστράς, η Κωνσταντινούπολη, η Αρχαία Δωδώνη, το Νεκρομαντείο της Νικόπολης, τα μοναστήρια του Νησιού των Ιωαννίνων,...
Παντρεύεται την (εδώ και χρόνια αγαπημένη του) Μαρία Γιαννίση το 1962 και μεταφέρει τη ζωή και τις δραστηριότητές του στην ιδιαίτερη πατρίδα του. Η ζωή για ένα γλύπτη στην επαρχία, είναι πιο σκληρή απ' ότι περιμένει. Μπορεί αρκετά έργα του να βρίσκονται τοποθετημένα σήμερα σ' όλη την Ήπειρο, όμως αυτά είναι κυρίως προτομές ή Ηρώα. Οι δημιουργίες ενός ανθρώπου που ασχολείται με έργα πρωτοποριακής σύλληψης και σύγχρονου χαρακτήρα.... δεν ευδοκιμούν στο "Ηπειρωτικό" κλίμα. Παρ' όλα αυτά, συνεχίζει να παίρνει μέρος σε ομαδικές εκθέσεις γλυπτικής στην Ελλάδα. Περιοδεύει επίσης σε όλη την Ήπειρο, για να δώσει διαλέξεις, αλλά και για να μελετήσει από κοντά την Ηπειρώτικη Λαϊκή Τέχνη, όπως είχε κάνει και παλιότερα.
Εργάζεται όμως, κυρίως, σαν καθηγητής Τεχνικών σε Γυμνάσια και Λύκεια. Ανακαλύπτει τις αδυναμίες του συστήματος της εκπαίδευσης και προετοιμάζει κατάλληλα, με τα μαθήματά του αυτά, μελλοντικούς υποψήφιους Αρχιτεκτονικής. Μιας που δεν υπάρχει ανάλογος κύκλος μαθημάτων για υποψήφιους Α.Σ.Κ.Τ., ιδρύει δική του σχολή (την οποία και διατηρεί για αρκετά χρόνια), δίνοντας απαραίτητα εφόδια, όχι μόνο με μαθήματα όπως γραμμικό και ελεύθερο σχέδιο που διδάσκει, αλλά και με τη γενικότερη καλλιτεχνική αγωγή του. Αποκτά δυο παιδιά, τον Κωνσταντίνο (1966) και την Άννα (1970).
Το Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων τον αποσπά για 7 χρόνια, προκειμένου να παραδώσει μαθήματα Ιστορίας της Τέχνης (και ειδικότερα, Σύγχρονα Ρεύματα Τέχνης). Μέσα από αρκετές γνωριμίες του με άλλους καθηγητές, τολμά να προκαλέσει με τη στάση του, κάποιους ανθρώπους που πίστευαν στη θεωρητική και μόνο προσέγγιση μαθημάτων. Ιδιαίτερα στο θέμα της Ιστορίας, δείχνει μια εξαιρετική ευαισθησία, μιας που τη θεωρεί πάντα ζωντανή μέσα σε όλους και πάντα απαραίτητη για όλους.
Το 1975, σαν πείραμα μιας κατάστασης που θα βοηθά τον "διδάσκοντα" να παρουσιάσει με μοναδικό τρόπο το ιστορικό θέμα που επιθυμεί, διάλεξε να εκθέσει το πρώτο θέμα που δημιούργησε, το "Κρυφό Σχολειό". Μεταμόρφωσε ένα χώρο, έτσι ώστε ο επισκέπτης να γίνεται υποκείμενο του (άρα και της ιστορίας που αναπαριστά). Τον ζωντάνεψε δημιουργώντας ανθρώπινες μορφές από κερί, οι οποίες έχουν και το ρόλο των πρωταγωνιστών. Πρώτα είχε προηγηθεί η δουλειά ενός γλύπτη, εφοδιασμένου με κλασική παιδεία, που δουλεύει το μοντέλο του πρώτα σε πηλό, δημιουργεί εκμαγείο από γύψο και χυτεύει, τέλος, το κερί. Προσφέροντας στο έργο μια ολοκλήρωση με όλα τα πνευματικά εφόδια που είχε αποκομίσει έως τώρα, δημιούργησε κάτι που ενθουσίασε, πρώτα, τον κύκλο των ανθρώπων για τον οποίο δημιουργήθηκε. Ύστερα όλη την Ελλάδα. 8.000.000 περίπου επισκέπτες πέρασαν απ' το Μουσείο αυτό.
Συνεχίζει να γράφει ποίηση (κάτι που έκανε από νεαρή ηλικία, αλλά επειδή ο ίδιος έκρινε αυστηρά τον εαυτό του δε δημοσίευσε ποτέ τίποτε). Τα τρία πρώτα του βιβλία αυτής της περιόδου, είναι: "Θύμησες" / 1969, "Φόρμες" / 1972, "Σίδερα, Πέτρες και Λουλούδια" / 1975.
Το 1981, έχει ήδη προσθέσει και άλλα θέματα-αίθουσες. Και έχει σχέδια για πολύ περισσότερα έργα, αλλά δε μπορεί να πραγματώσει τίποτε σε τόσο μικρό χώρο.
Κυκλοφορεί τις δυο επόμενες ποιητικές του συλλογές: "Ήταν και Είναι" & "Λαμαρίνες και Παράνομοι" / 1982. Παράλληλα, έχοντας συνταξιοδοτηθεί με το βαθμό του Γυμνασιάρχη, αποφασίζει να ασχοληθεί μόνο με το έργο του.
Το 1983 (60 χρονών τότε), αγοράζει με το εφ' άπαξ του ένα χώρο 17 στρεμμάτων, στο χωριό Μπιζάνι. Χάραξε δρόμους και πλατείες. Διαμόρφωσε τον εξωτερικό χώρο ώστε να μη δημιουργεί "οπτική μόλυνση" στο περιβάλλον. Τον πλούτισε φυτεύοντας πάμπολλα δέντρα. Τέλος, έδωσε ο ίδιος μορφή αστικής φρουριακής αρχιτεκτονικής της ενδοχώρας της Ηπείρου κατά τον 18ο αιώνα, στο κτίριο που θα στέγαζε το καινούριο του Μουσείο, με απόλυτο σεβασμό στην παράδοση.
Στο ίδιο το κυρίως κτίριο, διαιρεί το εσωτερικό με ανάλογα επίπεδα (παράλληλα, συνάλληλα, διάλληλα) και δημιουργεί έτσι ένα χώρο απολύτως μοναδικό. Αποδεσμευμένος από τις γνωστές "αίθουσες-βιτρίνες", διαμορφώνει τον εσωτερικό αυτό χώρο, προσπαθώντας να φτιάξει ποικίλα σκηνικά, που θα ενσωματώνουν τα ομοιώματά του. Όλα τους, παρμένα απ' την Ελληνική Ιστορία. Στο δύσκολο αυτό έργο στάθηκαν πάντα δίπλα του παλιοί φίλοι και μαθητές του και ο Σύλλογος "Φίλοι του Μουσείου Παύλου Βρέλλη". Σημαντικότατη και η προσφορά του κράτους στα τελειώματα του Μουσείου, όταν η Μελίνα Μερκούρη (Υπουργός Πολιτισμού) και ο Αλέξανδρος Παπαδόπουλος (Υπουργός Οικονομικών), βοήθησαν το έργο του, υποστηρίζοντάς τον και ηθικά και οικονομικά.
Το Μουσείο αυτό αρχίζει να δέχεται επισκέπτες στις 31/7/1995 και τα σχόλια που εισπράττει ο καλλιτέχνης για το έργο του, τον δικαιώνουν για την προσπάθεια τόσων χρόνων χειρωνακτικής και πνευματικής εργασίας. Πίστευε ότι: "Πλούσιος δεν είναι αυτός που έχει χρήματα, αλλά αυτός που προσφέρει. Και εγώ είμαι πλούσιος, γιατί κατάφερα και πρόσφερα στον Έλληνα τούτο το έργο".
[Πηγή: epiruspost.gr]
Παρασκευή 23 Ιουλίου 2010
Μπουχάν: "Άνοδος και καλό ποδόσφαιρο"
Επένδυση τριετίας!
Τετάρτη 21 Ιουλίου 2010
Α. Λαυδαριάς: "Στα Γιάννενα υπάρχει πολύ ταλέντο"

Υπογράφει ο Κεϊτά

Δευτέρα 19 Ιουλίου 2010
"Κρούση" σε Μασμανίδη

Κυριακή 18 Ιουλίου 2010
Τιμή εισιτηρίων
Σάββατο 17 Ιουλίου 2010
Ανανέωσε ο Κώτσιος

Στο δυναμικό του ΠΑΣ Γιάννινα έως τον Ιούλιο του 2012 θα ανήκει ο Ηλίας Κώτσιος. Ο έμπειρος αμυντικός συμφώνησε σε όλα με τον πρόεδρο του ΠΑΣ, Γιώργο Χριστοβασίλη και σε δηλώσεις του, μετά την υπογραφή του νέου του συμβολαίου, τόνισε:
Παρασκευή 16 Ιουλίου 2010
ΣΧΟΛΙΑΝΑ

Τάσος Πάντος για τον σχολιανό είναι μια μεταγραφή ουσίας με βάση το στόχο που φυσιολογικά υπάρχει που δεν είναι άλλος από την επάνοδο στη μεγάλη κατηγορία. Ο Τάσος θα γίνει (άποψή μου) ο φυσικός αρχηγός του ΠΑΣ τόσο στα αποδυτήρια, όσο και στον αγωνιστικό χώρο. Είναι όνομα ο Τάσος Πάντος για τη μίζερη δεύτερη κατηγορία.
Η ψυχολογία του κόσμου της ομάδας, δεν είναι και στα καλύτερα επίπεδα. Η διοίκηση πρέπει να δουλέψει ιδιαίτερα σ’ αυτόν τον κρίσιμο τομέα. Πρέπει να κάνει κινήσεις… Ο κόσμος να δει και στην πράξη ότι οι υπεύθυνοι θέλουν και μπορούν να πιάσουν το στόχο.
Δεν θεωρώ, ούτε είμαι τόσο αισιόδοξος, όπως οι «γνωστοί» γραφικοί της πόλης που θεωρούν ότι ο ΠΑΣ θα κάνει περίπατο στην κατηγορία και θα ανέβει τρένο… Θέλει σοβαρότητα απ’ όλους τους εμπλεκόμενους πρωταγωνιστές… Υπάρχουν πολλά ζητήματα που πρέπει να λυθούν… Όσο για αυτούς τους γραφικούς υπεραισιόδοξους αποτελούν μέρος του συστήματος που φουσκώνει κάθε χρόνο το μπαλόνι και δημιουργεί ψευδαισθήσεις στο φίλαθλο κόσμο της ομάδας.
Δουλειά, σωστή οργάνωση και σοβαρότητα, στοιχεία απαραίτητα για τη σωστή λειτουργία της ομάδας… Πολλά θα εξαρτηθούν από την προετοιμασία που ξεκίνησε. Το 60% της επιτυχίας μιας ομάδας είναι η σωστή προετοιμασία…
Οι φίλαθλοι και οι οπαδοί. Οι πρώτοι έχουν άγχος και σκεπτικισμό για την πορεία της ομάδας. Βγάζουν πικρία εντονότατη για τις περυσινές αστοχίες της διοίκησης. Οι δεύτεροι (οπαδοί) είναι σίγουρο ότι θα βοηθήσουν και φέτος.
Τη δυσφορία τους για άλλη μία χρονιά εκφράζουν οι ΑΠΕΙ ΡΩΤΑΝ, για τη συμπεριφορά της διοίκησης στο θέμα των εισιτηρίων διαρκείας στο πέταλο.
Υπάρχουν στη δεύτερη κατηγορία ομάδες-πόλεις με ιστορία στο χώρο του ποδοσφαίρου… Για τις πρώτες θέσεις θα γίνει πραγματική μάχη. Ο παράγοντας έδρα παίζει καθοριστικό ρόλο στην υπόθεση της ανόδου. Από την πρώτη θέση μέχρι και την Πέμπτη θα γίνει πραγματικός πόλεμος στους αγωνιστικούς χώρους και όχι μόνο.
Ομάδες με γκρίνια, αφραγκία και μιζέρια δεν μπορούν να παίξουν κανένα ρόλο στην κατηγορία και ακολουθούν υπόγειες διαδρομές. Αυτό το «φρούτο» ευδοκιμεί στις μικρές κατηγορίες. Ιδιαίτερα στα κρίσιμα παιγνίδια του δεύτερου γύρου…
ΟΦΗ, Πανθρακικός, Κομπότης, Βέροια και ΠΑΣ θα είναι οι ομάδες που θα κάνουν τις διαφορές. Φυσικά θα ξεπεταχθούν και άλλες… Σπουδαίο ρόλο θα παίξει ο Παναιτωλικός. Στο Αγρίνιο θεωρούν ότι φέτος θα είναι η χρονιά τους. Και ο Εθνικός θα είναι από τις ισχυρές ομάδες και φέτος….
Ο ΠΑΣ όμως είναι αναμφίβολα το μεγάλο όνομα της κατηγορίας. Πρέπει όμως να το αποδείξει στα γήπεδα και στους αγωνιστικούς χώρους. Θα δούμε…
Το βασικό στοιχείο για την επιτυχία είναι ο φίλαθλος κόσμος. Πρέπει να ξεπεράσει τις πικρίες και να είναι δίπλα στην ομάδα. Για το σχολιανό αυτό είναι πια ζητούμενο… Το γεγονός αυτό με τρομάζει, δηλαδή ο κόσμος να μην αγκαλιάσει την ομάδα… Με ανησυχεί ιδιαίτερα…
Πήγα στην «πρώτη» του ΠΑΣ, πικράθηκα από διάφορες καταστάσεις. Όχι ρε φίλοι μου, δεν τις γράφω, τις κρατάω για μένα τις πίκρες. Τόσα χρόνια το ίδιο κάνω.
Ο Παπάς έκανε την ευχή στο τέλος του αγιασμού. Είπε με τη μορφή της ευχής τον στόχο… Ζέστη, άγχος και λίγος ενθουσιασμός. Στο τέλος ήταν και οι πίκρες, τι να πω… άγχος και σκεπτικισμός.
Μου έκανε εντύπωση η παρουσία πολλών νεαρών κοριτσιών. Αλλάζουν οι εποχές και οι καταστάσεις. Το ποδόσφαιρο σε άλλη διάσταση… Το ζήτημα είναι οι επενδυτές να εκτιμούν τους «πελάτες» οι οποίοι ακόμα αντέχουν, σε εποχές μεγάλης κρίσης… Λίγος σεβασμός δεν βλάπτει…
Θα είμαι και φέτος στα μετερίζια της ενημέρωσης, αν και λίγο κουρασμένος ψυχικά, θα είμαι πάλι στις «μάχες». Θέλω να δω από κοντά τη δουλειά του Βέλγου κόουτς και θα σας γράψω τις εκτιμήσεις μου.
Τον Σενεγαλέζο δεν τον είδα, δεν ήρθε… Ελπίζω να έρθει, είναι 20 ετών, εξελίξιμος παίκτης, λένε οι πληροφορίες μου.
Όσο για τον Βασίλη Ρόβα, ο σχολιανός είναι βέβαιος ότι θα γυρίσει στον ΠΑΣ… Αυτό θα γίνει. Είναι ζήτημα ημερών ο ερχομός του. Σχολιανός μιλάει και γράφει…
Η «πιάτσα» της δεύτερης κατηγορίας έχει το Αγρίνιο στις πρώτες επιλογές της… Είναι δυνατόν; Μπορεί …ο Παναιτωλικός να είναι καλά οργανωμένος σύλλογος με μεγάλη γκάμα φιλάθλων. Για να δούμε…
Ο σχολιανός πιστεύει ότι ο ΠΑΣ, αν έχει τους φιλάθλους δίπλα του μπορεί να κόψει ξανά μέσα στους πρώτους το νήμα της ανόδου. Όμως όχι καραγκιoζιλίκια, σοβαρότητα και καλό κλίμα παντού… Και άμεση προσήλωση στο στόχο…. Ομάδα με αγωνιστικό βάθος με προοπτική και μέλλον. Φέτος είναι το μεγάλο στοίχημα για τη διοίκηση Χριστοβασίλη. Αν δεν πετύχει, έχει τελειώσει γι αυτόν η επενδυτική ιστορία που λέγεται ΠΑΣ ΓΙΑΝΝΙΝΑ!!!
ΣΧΟΛΙΑΝΟΣ

Ψάχνει γήπεδο για προπονήσεις!
Τετάρτη 14 Ιουλίου 2010
"Του χρόνου ξανά στη Super League"

Πολλά τα νέα πρόσωπα, έντονο το ελληνικό στοιχείο, ενθουσιασμός στις εξέδρες- έστω και με αισθητά μειωμένη την προσέλευση του κόσμου σε σχέση με τα προηγούμενα χρόνια- και ένας στόχος άνευ τυμπανοκρουσιών: Η άμεση επάνοδος στη Super League.
Στα Γιάννενα είπαν σήμερα το απόγευμα "καλή χρονιά" στην επίσημη "πρώτη" που πραγματοποιήθηκε στο Πανηπειρωτικό Στάδιο Ανατολής παρουσία λίγων εκατοντάδων οπαδών των "κυανόλευκων", οι οποίοι έστειλαν το μήνυμα για άμεση επάνοδο στη Super League και με τον Στεφάν Ντεμόλ να ετοιμάζεται πλέον να "χτίσει" μια ομάδα, η οποία θα πρωταγωνιστήσει στη Β' Εθνική.
Οι 24 παίκτες που έδωσαν το "παρών" στη φετινή πρώτη και τα νούμερα που φορούσαν ήταν τα εξής: 1. Κηπουρός, 2. Ντάσιος, 3. Στάθης, 4. Κώτσιος, 5. Πάντος, 6. Κουτσοσπύρος, 7. Κυριάκος, 10. Σιαλμάς, 11. Σκούφαλης, 12. Κουβεντάρης, 13. Μαργαρίτης, 14. Παππάς, 15. Ντε Βινσέντι, 16. Ανδράλας, 18. Μπουχάν, 19. Βατσής, 20. Μπακαγιόκο, 22. Τζάνης, 24. Νικολόπουλος, 25. Μιχαήλ, 27. Βάντερσον, 28. Σενόνε, 29. Βαρτζιώτης, 30. Σικαλιάς.
Απόντες ήταν οι Μιχαλόπουλος και Ντιμπαλά, για τους οποίους θα κλείσει η πόρτα της ομάδας μετά τις προσφυγές που κατέθεσαν, ο Βαγγελής που την περασμένη Δευτέρα υποβλήθηκε σε αρθροσκόπηση και ξεκίνησε από σήμερα πρόγραμμα αποκατάστασης, καθώς και οι νεαροί Γιάκος, Κολιός και Λόλας, οι οποίοι θα δοθούν δανεικοί, οι δύο πρώτοι στην Κρανούλα ενώ για τον τρίτο θα αποφασιστεί προσεχώς. Στους 24 που βγήκαν στον αγωνιστικό χώρο ήταν και ο Κώστας Παππάς, αλλά επειδή είχε εγχειριστεί πρόσφατα στο μηνίσκο δε συμμετείχε καθόλου στην προπόνηση.
Την αποθέωση γνώρισαν όλοι οι ποδοσφαιριστές, ο προπονητής Στεφάν Ντεμόλ και οι συνεργάτες του, ενώ εντυπωσιακή υποδοχή επιφυλάχτηκε στα νέα μεταγραφικά αποκτήματα- Κυριάκο, Νικολόπουλο, Σκούφαλη, Κηπουρό, Πάντο- με τον τελευταίο να γίνεται αποδέκτης των περισσότερων συνθημάτων από πλευράς φιλάθλων. Από την άλλη, δεν έλειψαν τα συνθήματα για τον ΟΦΗ και το Ηράκλειο.
Χριστοβασίλης: "Από εμάς εξαρτάται"
Ο πρόεδρος της ΠΑΕ, Γιώργος Χριστοβασίλης, στις δηλώσεις του προς τα τοπικά μέσα ενημέρωσης ανέφερε ότι η άνοδος εξαρτάται αποκλειστικά από την ομάδα του.
"Από εμάς εξαρτάται η άνοδος. Πιστεύουμε στις δυνάμεις μας, ήρθαν παίκτες αξίας που έχουν παίξει πολλά χρόνια στη Σούπερ Λίγκα και όλοι μαζί πολύ σύντομα θα είμαστε εκεί που μας αξίζει. Πέρσι είχαμε ένα πρόβλημα, αφού υπήρχαν πάρα πολλοί ποδοσφαιριστές και δεν μπορέσαμε να γίνουμε οικογένεια. Φέτος το ρόστερ δε θα υπερβαίνει τους 27 παίκτες όπως θέλει ο προπονητής, ενώ θα δούμε και ποιοι ποδοσφαιριστές δε θα μείνουν για να τους αντικαταστήσουμε".
Ο Χριστοβασίλης ξεκαθάρισε όλα τα θέματα που αφορούν τους παίκτες, μιλώντας πρώτα για τους Μιχαλόπουλο, Ντιμπαλά που έχουν καταθέσει προσφυγή. "Αύριο εκδικάζεται η προσφυγή του Μιχαλόπουλου. Το πιθανότερο είναι ότι θα τη χάσει, αλλά δε θέλει να επιστρέψει στην ομάδα, επομένως αν τον ζητήσει κάποια ομάδα θα γίνει η μεταγραφή του. Ο Ντιμπαλά δε θέλει να μείνει στη Β' Εθνική. Μου είπε ότι είναι οικογενειακό το πρόβλημα, ότι η γυναίκα του δε θέλει να επιστρέψει στην Ελλάδα. Αν αυτοί δε μας θέλουν μία φορά, εμείς δεν τους θέλουμε δύο"!
Ο ιδιοκτήτης της "κυανόλευκης" ΠΑΕ ξεκαθάρισε επίσης πως Στάθης και Μιχαήλ θα μείνουν στην ομάδα και χαρακτηριστικά είπε για τον Στάθη: "μίλησα με τους ανθρώπους του Παναθηναϊκού, τους είπαμε ότι για τη μεταγραφή του θέλουμε ένα συγκεκριμένο ποσό, αλλά δεν πήραμε απάντηση μέχρι την προθεσμία που θέσαμε, οπότε ο παίκτης παραμένει".
Όσον αφορά τον Μιχαήλ: "Ο προπονητής δεν είχε πρόβλημα να τον παραχωρήσουμε δανεικό για ένα χρόνο στον Πανσερραϊκό, αλλά οι Σέρρες τον ζήτησαν με ελεύθερη μεταγραφή και αρνηθήκαμε, οπότε κι αυτό το θέμα κλείνει και ο παίκτης μένει".
Τέλος, ανοιχτά παραμένουν τα ζητήματα των Κώτσιου και Μπακαγιόκο, για τους οποίους ο κ. Χριστοβασίλης είπε ότι θα αποφασίσει ο προπονητής.
Στάθης: "Είμαι παίκτης του ΠΑΣ"
Στο μεταξύ, ο Γιάννης Στάθης με δήλωσή του στο επίσημο site του συλλόγου ξεκαθάρισε ότι ο ίδιος δεν έχει καμία ανάμειξη στο εξώδικο του Παναθηναϊκού και ότι προσωπικά θα συνεχίσει να δίνει τον καλύτερό του εαυτό για την επίτευξη των στόχων του ΠΑΣ Γιάννινα.
Με τον τρόπο αυτό έλαβε τέλος ένα μέρος του "σήριαλ" για το κατά πόσο ο Παναθηναϊκός θα του επέτρεπε ή όχι να συμμετάσχει στις προπονήσεις των "κυανόλευκων", αφού και πέρυσι χρειάστηκε να ξεκαθαρίσει πρώτα το θέμα για να αρχίσει να προπονείται και απομένει πλέον να κλείσει οριστικά το θέμα μεταξύ των δύο ομάδων.
Να θυμίσουμε ότι σε ορισμένα αθηναϊκά site είχε γραφτεί ότι ο Στάθης έκανε κι αυτός εξώδικο για να τηρηθεί ένας όρος του συμβολαίου του που επιτρέπει στον Παναθηναϊκό να τον ζητήσει πίσω, ωστόσο από την ΠΑΕ σχολίαζαν ότι αυτό θα μπορούσε να γίνει μόνο με χρηματικά ανταλλάγματα. Αναλυτικά τα όσα δήλωσε ο 23χρονος ποδοσφαιριστής:
"Επιθυμώ να ξεκαθαρίσω κάποια πράγματα στο θέμα του εξώδικου. Καταρχήν εγώ προσωπικά δεν είχα καμία ανάμειξη σε όλη αυτή την υπόθεση. Δημιουργήθηκαν λάθος εντυπώσεις προς το πρόσωπό μου, αφού εγώ δε συμμετείχα στο θέμα που προέκυψε. Εγώ είμαι παίκτης του ΠΑΣ Γιάννινα και έχω συμβόλαιο με την ομάδα. Από την πλευρά μου θα δώσω τον καλύτερο μου εαυτό προκειμένου να πετύχουμε τον στόχο της ανόδου, ώστε να δώσουμε και πάλι χαρά στο φίλαθλο κόσμο της πόλης ο οποίος μας στηρίζει πάρα πολύ".
"Βλέπει" Μπασιούκα
Τρίτη 13 Ιουλίου 2010
"Πόρτα" σε Πανσερραϊκό

Ανασκόπηση Μουντιάλ 2010
- Εννοείται πως ένα από τα αξιοπερίεργα είναι ο Paul "το χταπόδι". Έπιασε όλα τα σημεία που... έδωσε αλλά αν συνεχίσει έτσι μάλλον θα γίνει ξυδάτος από κάποιον μπουκμέικερ.
- Η "σφαγή" των Γάλλων στο ημίχρονο του παιχνιδιού με τη Ν.Αφρική με αφορμή την παρέμβαση του Ζιντάν για το σύστημα του Ντομενέκ.
- Η ευχάριστη έκπληξη αυτής της διοργάνωσης και δεν μπορεί να είναι άλλη από την Ουρουγουάη, που εκτός από τεχνική έδειξε και τρομερό πάθος με ηγέτη τον Ντιέγκο Φορλάν.
- Η άναρχη, αγωνιστικά, Αργεντινή, η υπεροψία του Μαραντόνα και το λάθος (κατά την ταπεινή μου άποψη) να ανανεώσει το συμβόλαιο του με την Εθνική Αργεντινής.
- Η πρώτη νίκη της Εθνικής μας ομάδας σε τελική φάση Παγκοσμίου Πρωταθλήματος.
- Το γκολ που σημείωσε ο Φράνκ Λάμπαρντ ύστερα από ασύλληπτο σουτ αλλά δεν κατοχυρώθηκε από τον επόπτη. Η Μπάλα χτύπησε στο οριζόντιο δοκάρι και έσκασε ΜΙΣΟ μέτρο μέσα από την τελική γραμμή του τερματοφύλακα της Γερμανίας.
- Ο διαιτητής από το Μάλι στο παιχνίδι Σλοβενία - Η.Π.Α. όπου ακύρωσε το τρίτο γκολ των Αμερικανών βλέποντας (σίγουρα μόνο αυτός παγκοσμίως) επιθετικό φάουλ. Η Η.Π.Α. θα έκανε ολική ανατροπή με 2-3, ενώ έχανε με 2-0 αν ο διαιτητής έβλεπε ότι όλοι μας : καθαρό γκολ δηλαδή. Εννοείται πως "ξυλώθηκε¨από την FIFA γιατί δεν έκανε μόνο αυτό σε εκείνο το παιχνίδι.
- Ο Γιοακίμ Λεβ που έστησε μια Γερμανία που χαιρόσουν να την βλέπεις να αγωνίζεται. Δυστχώς η μοίρα την έριξε στην ακόμα καλύτερη Ισπανία.
- Το χέρι του "Θεου" Σοάρες που εξαιτίας του η Ουρουγουάη κέρδισε την Γκάνα στα πέναλτι και προκρίθηκε στα ημιτελικά της διοργάνωσης. Ο Μαραντόνα έσπρωξε την μπάλα στα δίχτυα της Αγγλίας το 1986, ο Σοάρες την απέτρεψε να μπει στα δίχτυα της ομάδας δίνοντας της το εισιτήριο για τους 4. Αναμφίβολά το δεύτερο είναι πιο... τίμιο.
- Ο πολυτιμότερος παίκτης της Παγκόσμιας Πρωταθλήτριας του 2006, Καναβάρο που όχι μόνο δεν στάθηκε στο ύψος των περιστάσεων, αλλά ίσως διεκδικεί και το βραβείο του χειρότερου παίκτη στα γήπεδα της Αφρικής.
- Η ανέλπιστες 3 ισοπαλίες των Ν. Ζηλανδών αποδεικνύοντας έτσι πως πρέπει να εμφανίζονται τα αουτσάιντερ σε κάθε διοργάνωση. Άκρως ανταγωνιστικοί.
- Η "επιστημονικής φαντασίας" κυκλοφορία της μπάλας των Ισπανών.
- Η ερώτηση της δημοσιογράφου αλλά και κοπελιάς του Ίκερ Κασίγιας προς τονί διον η οποία κάλυπτε το Μουντιάλ για Ισπανικό κανάλι : "Γιατί τα σκατώσατε σήμερα;" (η ερώτηση έγινε μετά το παιχνίδι με την Ελβετία). Ο διεθνής τερματοφύλακας τα "πήρε στο κρανίο" και η ίδια ζήτησε αργότερα συγνώμη. Στο τέλος βέβαια πρέπει να τα βρήκαν αφού ο Ίκερ την φίλησε στον "αέρα" μετά την κατάκτηση του τροπαίου.
- Ο συναρπαστικός μικρός τελικός που μας έδειξε τι ποδόσφαιρο μπορούμε να δούμε από δύο ομάδες, όταν λείπει το άγχος.
- Τα δύο χαμένα πέναλτι στο παιχνίδι Παραγουάη - Ισπανία μέσα σε δύο λεπτά.
- Το συνεχόμενο βουητό από τις "βουβουζέλες". Τουλάχιστον μετά από δύο παιχνίδια το συνηθίσαμε, άσχετα αν νομίζαμε ότι το παιχνίδι διεξαγόταν μέσα σε... κυψέλη!
- Το τργικό λάθος του Γκριν, τερματοφύλακα της Αγγλίας, στο παιχνίδι με τις Η.Π.Α. Το αποτέλεσμα ήρθε ισόπαλο 1-1 και το Άγγλος τερματοφύλακας δεν αγωνίστηκε στα 3 επόμενα ματς.
- Η πλήρης ανυπαρξία των μεγάλων αστέρων (Μέσι, Ρούνι, Ρονάλντο, Κακά) και οι αποκαλύψεις (Οζίλ, Χόντα, Κεντίρα).
- Τα δάκρυα του Κασίγιας μόλις σκόραρε ο Ινιέστα στ0 116΄ κι ενώ το παιχνίδι δεν είχε τελειώσει ακόμα.
- Τέλος. Η εθνική Ισπανίας. Ήταν καλύτερη όλων και κατέκτησε το τρόπαιο δίκαια. Το αναφέρω γιατί όπως γνωρίζουμε στο ποδόσφαιρο δεν κερδίζει πάντα ο καλύτερος. Σε αυτό το Μουντιάλ όμως συνέβη και χαρήκαμε όλοι γι΄ αυτήν την εξαιρετική ομάδα.
Ευ. Λ.